پس چگونه به بلوغ اندیشیدم؟

هنگامی که از درد می گفتم داشتم رگه های بلوغ را در خود جستجو می کردم

داشتم به صدای آبی رگ هایم می اندیشیدم ولی..

چیزی جز صدای آرام وزش باد درد آور نشنیدم.

آرام بودم آرام می نوشتم

من نباید............؟؟؟؟

باز هم سکوت....

این است فلسفه دوری از او ....

دوری از کسی که سالها در پیله خشکیده یک رنگش با افتخار زندگی می کند...

زندگی در پیله خشکیده یک رنگ با افتخار؟؟؟؟؟؟؟؟؟

این است دلیل نخندیدنم

آرام گام برداشتنم

ودلیل آن همه سکوت زیبای شگفت انگیز من....