به نگاه هایت شاید دل خوش کرده بودم...

 امروز به آرامش آسمان ایمان آوردم ...

  نمی دانم ... شاید دیگر هیچ گاه .....

       مدت هاست که تمام شده...

                                                ساده وآرام 

                      فراموشت کردم   

شاید پرنده ای پر نزد

 شاید غروبش دل گیر باشد...

 وشاید دل من به اندازه پروانه ها  

             برای خندیدنت تنگ شده باشد...

                              آسمان من آبی خواهد شد

  ومن هنوز هم به این می اندیشم که شایدبازهم....

  به تو و به آسمانی ترین خواسته ات ایمان دارم... 

  تو شاید به آسمانی دیگر پرواز خواهی کرد....... ومن

     هنوز هم به زمینی شدنم پایبندم...

 به نام ؟؟؟؟

 من تمام شدم دیگر نوشته هایم آرامم نمی کنند

                    یک نفرگفت که هنوزهم  شاید ...

           باورم نمی شود...

             من ؟؟؟؟

                               یک نفر ...

                            راستی هنوز هم به فردا طعنه می زنی؟؟؟

                    شاید دیگر نگاه هایت را نبینم....

                          و باز در این سر سرای شلوغ تنها خواهم شد...

                            بمان ...

                                 به امید تو خواهم نوشت.... و

                                  شاید دیگر هیچ وقت....